Sinds lange tijd leunen banken sterk op cijfers. Ook Rabobank. Of het nu gaat om banksaldi, kredietbeoordeling, portefeuilleanalyse of marktprognoses; data vormen de ruggengraat van ons bestaan en onze besluitvorming. Dat geldt ook voor de financiering van de bouw- en vastgoedsector: waarderingen, rendementen, prijzen, leegstand, energielabels, alles wordt gemeten, gemodelleerd en geanalyseerd.

Onze cijfermatige benadering is niet alleen logisch, maar ook noodzakelijk. Als financiële instelling dragen we verantwoordelijkheid voor het zorgvuldig omgaan met risico’s en het maken van onderbouwde keuzes. Feitenkennis is daarbij essentieel. 


De opkomst van ESG-rapportageverplichtingen versterkt deze behoefte. Van banken, beleggers en ontwikkelaars wordt verwacht dat ze transparant zijn over hun impact op milieu (E), maatschappij (S) en governance (G). Dat vraagt om meetbare indicatoren, gestandaardiseerde definities en betrouwbare data. Zonder cijfers geen verantwoording en zonder verantwoording geen vertrouwen.


Tegelijkertijd moeten we erkennen dat cijfers niet alles zeggen. Ze geven richting, maar zijn geen waarheid op zich. In de praktijk merken we dat sommige thema’s lastig meetbaar zijn, of dat beschikbare data onvolledig of verouderd zijn. Kijk bijvoorbeeld naar energielabels: een nuttige duurzaamheidsindicator, maar niet altijd accuraat of actueel. Bovendien kan ook in een A+++-pand energie verspild worden, want een label zegt weinig over het verbruik. Ook is het zo dat voor sommige nieuwe ontwikkelingen ervaringscijfers nog niet bestaan en je daar dus niet op kan bouwen. Dat speelt bijvoorbeeld bij garanties voor de levensduur van gebruikte en/of circulaire bouwmaterialen, of bij de toekomstige ‘restwaarde’ van flexwoningen.


Het is dus belangrijk om niet alleen te vertrouwen op cijfers, maar ook op context, ervaring en gezond verstand. Ratio boven onderbuikgevoel, met oog voor de beperkingen van de ratio zelf. Daarom pleiten wij voor een evenwichtige benadering: een stevige basis in feitenkennis, gecombineerd met een kritische blik op de cijfers. Op wat we meten, hoe we meten en dat we misschien nog níet alles goed kunnen meten. Maar ook dat we moeten investeren in data waar we pas in de toekomst wat aan hebben, zoals de restwaarde van herbruikbare materialen.